Allt þetta fína frá Kína

Um helgina fórum nokkrir ferðalangar héðan frá Shanghai á lítið sætt sveitahótel rétt hjá bænum Yangshuo.  Yangshuo er lítill bær nálægt borginni Guilin.  Á þessu svæð er allt fullt af fallegum hólum eða fjöllum.   Þessi fjöll eru mjög fræg og prýða einmitt 20 rmb seðilinn.  Sjálfsagt hafa fæstir Kínverjar komið þangað en þeir hafa lært um staðinn í skóla og í sjónvarpi og telja hann fallegasta stað á jörðinni.  Að Íslandi undanskildu þá er þetta sjálfsagt rétt hjá þeim.  Á þessu svæði er fræg á sem heitir Li og liggur hún á milli Yangshuo og Guilin umvafin þessum fallegu hólum.  Mjög algengt er að ferðamenn sigli þá leið á fljótabáti en við völdum fjölskylduvænni kost og sigldum á litlum bambusröftum niður aðra á sem heitir Yulong.  Hótelið okkar var við ána og voru þessir skógi vöxnu hólar allt í kring.  Þvílík gróðursæld á einum stað. 

Ferðalangarnir kölluðu sig Össa, Bossa, Hussa og Stissa og þegar leið á ferðina fengu foreldrarnir svipuð viðurnefni eða Massi, Hessa, Dassa og Kjassi.  Litlu systur fengu viðurnefnin Ássa og Eyssa.  Hér gátu drengirnir 4 hlaupið um og leikið sér og gerðust líka svo frakkir að leika sér á bambusröftum sem voru bundnir við bryggju með löngum spotta.  Það þurfti að fylgjast vel með þeim því að það var dáldið mikið í ánni á meðan við vorum þarna eftir töluverðar rigningar. 

Fyrsta daginn vöknuðum við í rigningu en sáum þó mjög vel fallegu hólana og gátum tekið enn dulúðlegri myndir fyrir vikið.  Þann dag ákváðum við að fara í hellaskoðun og skoðuðum við helli sem heitir "The Real Water Cave".  Á miðanum var heillöng lýsing á því að það væru margir "Fake" water caves á svæðinu sem við þyrftum að vara okkur á.  Ferðin hófst á því að við sigldum á litlum báti inn um hellismunnann og þurftu allir að beygja sig töluvert til að komast undir.  Ásta og Eyja voru í magapokum og var lítið brugðið við þetta ævintýri enda orðnar vanar ýmsu.  Hellirinn var 8 kílómetra langur og var mjög hátt til lofts sumsstaðar.  Strákarnir fóru í leðjubað og svo í heitan poll.

Daginn eftir gengum við inn eftir dalnum sem áin Yulong liggur eftir, þar mátti sjá hrísgrjónaakra sem nýlega var búið að planta í, uxa og hæns á rölti, útlendinga á hjólum og háværa heimatilbúna trukka sem voru notaðir í að keyra bambusraftana upp með ánni.  Mikið var nú notalegt að komast í sveitastemmninguna og anda djúpt að sér sveitaloftinu.  Eftir þónokkurn gang  í hitanum og að við héldum engri sól komum við loksins að bátunum.   Eitthvað misstu þeir stjórn á sveitasælunni svona rétt áður en maður komst í bátana því að okkur réðust konur sem vildu selja okkur vatnsbyssur sem við höfðum ekki mikinn áhuga á.  Einnig var það mjög ruglinslegt í hvaða báta hver átti að fara og hvort að það væru til björgunarvesti á ungabörn eða ekki.  Eftir þessi læti var þeim mun betra að komast af stað og njóta þess að sigla í rólegheitunum með þetta stórbrotna útsýni.   Ræðarinn okkar Arnar var mjög ljúfur gamall karl sem flautaði kínverska lög.  Það var mjög notalegt og ég sofnaði næstum því.  Magnús og Boggi lentu á unga ræðaranum sem var í kappi og vidli vera fyrstur.  Því miður þá skildi hann nánast ekki neitt og átti Magnús í miklu basli með að láta manninn stoppa við hótelið okkar eins og um hafði verið rætt.  Magnús var búinn að klæða sig úr skyrtunni og skónum og var við það að stinga sér út í ána þegar maðurinn áttaði sig. 

Hótelið var afskaplega sætt, vel staðsett og með notalegri þjónustu.  Kínverski maturinn var mjög góður og féll ég alveg fyrir engiferteinu, nautakjötsrétti með engiferi og fleiri engifertengdum réttum.   Síðasta kvöldið pöntuðum við mjög góðan fisk sem er sérréttur staðarins og auðvitað var hann líka með engiferi.  Strákarnir borðuðu hamborgara og spagetti bolognese til skiptis.  Í morgunmat fengu þeir hafragraut og ristað brauð.   

Í ferðinni tók Örn að sér gula og svarta drekaflugu.  Flugan sú gat ekki flogið en líkaði lífið vel á fingrinum hans Arnar.  Drekaflugan fór með Erni vítt og breytt og sigldi með honum niður ána og gisti á hóteli.  Drengirnir gáfu henni blóm að borða og hún unni sér vel.   Mikið var rætt um það hvort það mætti taka hana með í flugvélina en að lokum ákváðu þeir að skilja hana eftir á góðum stað með nóg af blómum til að borða.  Erni krossbrá þegar hann sá væng af drekaflugu á gólfinu og áleit hann að drekaflugan hans hefði misst væng.  Hann fór strax að hugsa hvernig hægt væri að búa til gervivæng úr blaði og róaðist strax við tilhugsunina.

Í morgun eftir heimkomuna til Shanghai vaknaði ég með hólasýn í augunum.  Dáldið svipað og þegar maður er búinn að vera í berjamó og lokar augunum og sér fyrir sér lyng og ber, ber og lyng. 

Myndir birtast svo innan skamms á Picasa.