Allt þetta fína frá Kína

Tónleikarnir tókust bara ágætlega og hljómsveitin var framar vonum.  Trompetleikararnir voru kannski ekki þeir fagmannlegastir á æfingunni þar sem þeir notuðu hvert tækifæri til að fara út að reykja.  Það er þó alltaf að aukast hlutfallið af fagmannlegum hljóðfæraleikurum og í þetta skiptið fengum við að njóta þess.  Þetta verk er svo fallegt að ég er nánast með stanslausa gæsahúð út í gegn.  Uppáhaldskaflinn minn er allt sólóið í upphafið af 6. kafla.  80 ungmenni frá Cornell háskóla í Bandaríkjunum sungu með okkur og var unun að vinna með þeim.  Það vantaði sko ekki neitt upp á fagmennskuna þar á bæ jafnvel þó að fæstir þessara krakka séu að stúdera tónlist.  Það var ljúf stemmning þegar við gengum með hópnum syngjandi frá tónleikahöllinni og yfir á veitingastaðinn sem við héldum eftirpartý með Pudong ljósadýrðina allt í kring.  Partýið var haldið á Argentískum grillstað og spilaði suðuramrísk hljómsveit fyrir dansi.  

IFC kórinn státar sig af því að vera með söngfólk allsstaðar að úr heiminum.  Ísland þykir nokkuð spennandi staður og þess vegna var tekið viðtal við mig sem birtist víst í þessari viku í einhverju blaði.  Ég fékk aldeilis að kenna á því í búningsherberginu fyrir tóleikana þar sem að ljósmyndarinn myndaði mig í bak og fyrir við að varalita mig, setja á mig maskara og svo að lokum að syngja með vinkonum mínum.  Það verður spennandi að sjá hvernig þetta kemur út. 

Á páskasunnudag mættum við svo uppábúinn á Westin brunch þar sem við hittum nokkra Shanghai íslendinga.  Í þetta skiptið voru allir orðnir vanir lífsstílnum og engum fannst neitt athugavert við kampavínsdrykkju á Páskadegi. 

Það er vor í lofti en þó ekki orðið mjög hlýtt ennþá.  Allavega ekki svo hlýtt að maður sleppi jakkanum.  Hér er það helst að frétta að ég er að æfa Sálumessu Brahms og munum við flytja hana á morgun í Shanghai Oriental Art Center ásamt gestakór frá Bandaríkjunum. 

Besti vinur Bogga hann Oliver flytur aftur heim til Danmörku  á sunnudaginn.  Boggi er svoldið leiður yfir því enda hafa þeir verið bestu vinir frá því að við komum til Shanghai.  Það verður þó ekki langt að heimsækja Oliver þegar við verðum komin aftur til Íslands.  Við ætlum að kveðja Oliver í sundlauginni á Marriott hótelinu á laugardagsmorguninn.  Það er vel við hæfi fyrir þessa höfðingja. 

Á sunnudaginn  byrjar Boggi aftur í boltanum og verður spennandi að sjá hvernig það þróast enda mikill áhugi farinn að vakna.  Meira að segja Örn vildi fara með en það var fullt í tímann hans þannig að hann verður að bíða enn um sinn. 

Boggi og Örn eru duglegir í Kungfu og eru orðnir kínverskari en foreldrarnir.  Xiao Cao gaf þeim 1 quai til að kaupa gular brauðbollur hjá götusalanum eftir æfingu og gerðu þeir sig vel skiljanlega við götusalann.  Örn benti svo á eggin sem lágu í fötu á gólfinu og sagði að þau væri æðislega góð á bragðið.  

Um síðustu helgi var árshátíð hjá Össuri í Shanghai.  Hún var haldin að kínverksum hætti með Lucky Draw í lokin og vann Magnús IPod sem þótti sérstaklega skemmtilegt þar sem að Magnús er vægast sagt lítið hrifinn af þessari tækni og heldur oft ræður um það.  IPodinn komst þó á endanum í þakklátari hendur.  Við skemmtum okkur ágætlega í allskyns kjánalegum leikjum og hafði Elsa á orði að við værum að fara í bekkjarpartý.  Skipt var í hópa eftir ólympíulitunum og átti hver hópur að klæðast þeim litum og máttu ekki nota aðra liti.  Þetta var mjög flókið en á endanum þá vann auðvitað rauða liðið okkar.  Þegar búið var að draga út alla vinninga klukkan 10 um kvöldið þótti kínverjunum öllum tími til að halda heim á leið enda blá edrú þetta sómafólk.  Við hin (þ.e. útlendingarnir) héldum auðvitað áfram og fórum á JZ club sem er skemmtilegur jazz staður rétt hjá.  Þar kom Magnús konu sinni á óvart og bauð henni upp í dans og dönsuðum við fram eftir kvöldi við undirleik suðuramerískrar stórsveitar.  Magnús er einmitt í gítartímum í JZ school þar sem hann lærir jazz gítarleik hjá ágætum kennara.